So yeah, I rarely (as in once a blue moon) i log in here to this blog.. Then viola! I finished reading a fic. Tagalog fic to be exact. And I’ll give my review (Feeling film major charos) First, the author is Ate Peach, i’ve only read one of her fic/work, titled “548 heartbeats” and i love it to bits! :) Alam niyo namang dakilang tambay lang ako sa bahay, out of nowhere, i browse through her works, then downloaded all her fics. I’ve read some review about all her fics and sobrang na-curious ako sa “A Miracle” Ang plano ko talaga ay unahin yung “Toss Coin” but out of curiosity i started reading A Miracle. This is not to spoil anyone who’s planning to read it, but this fic is faqin’ awesome.. This is a beat, an eye opener to everyone. One thing you’ll learn here is to thank God for everything. Na kahit anong mangyari, hindi dapat tayo mawawalan ng faith kay God. I swear, it’s an eye opener. And about love, well in this case, the love that both the main characters exhibit on this fic is, i can say it’s unconditional :> You’ll see why. But what really made me strucked to this fic is the character of Mary. She’s one of a kind, i swear. Yung tapang at katatagan niya sa lahat ng nangyari sa buhay niya. I can say that yung 5 months na span ng pagsasama ni Nathan at Mary, sobrang kulang.. sobrang bitin, pero kung iisipin mo yung ending, yun palang yung umpisa. Happy ending? Kayo na mag-decide :> HIHIH
SMILE. ACCEPTANCE. TEARS. UNDERSTANDING. LIFE. GOD
“Ang ibig sabihin lang niyan, kahit saan ka pa pupunta, sa Kanya ka parin babalik.”
“Bat mo iiyakan ang taong wala na? Iyakan mo ang taong andyan pa o yung taong andyan pa pero alam mong
mawawala na. Buti na yung iyakan mo siya na may chansang alam niyang may umiiyak dahil sa kanya, kay sa
yung iniiyakan mo siya na wala na talagang chansang malaman niya kung gano siya kahalaga sayo.”